සවස් යාමයේ පියමනින්නේ
නිවහනයි හද සනසවන්නේ
අදුර අතරින් ඉගි කරන්නේ
වැස්ස අප වත තෙත් කරන්නේ

අනෝරා වැසි කඩා හැලෙමින්
වැටෙන දිය බිදු කොපුල් අතරින්
විදින කරදර එමට සිතමින්
පා නගමි දෙස් දෙවොල් තියමින්

කන්නලව් කර නිතර කියමින්
සවස් කල වැසි නොවැට පතමින්
පැමිණියත් හද විසුනු කරමින්
ඇද හැලේ වැසි පොලව සිබිමින්..