Saturday, November 29, 2014

ගං දෑල සිප හමා ආ මදනල
සෙමෙන් සිප ගතිමි මා වත කමල
පිපි කුසුම් පෙති රැඳෙන දියමත නිසල
තනිව හිඳිනෙමි එනතුරු මහිමි සඳ

මෝදු වූ සඳ පෙම්බරය මනරම්
විහඟුන් ගයයි ගී තුටින් මැදියම්
ඝන අන්ධකාරය පෙලයි සිත්තම්
වඩිනු මැන නුඹ රැඳෙනු හැක කෙතරම්...

No comments:

Post a Comment