සදා සෙනෙහස

වදා දරුවන් හිතේ සතුටින්
හැදුවෙ ලේ කිරි කර සොදින්
උස් මහත් වී දැකපු ලෝකෙන්
මව්පියන් අත්හැර ගොසින්

වෙහෙස වූ නිති දින ගණන්
රැකුමටයි නුඹලා තුටින්
එහෙව් දුක් විද හැදූ උන්
මෙදා ළග නෑ අපි සොවින්
සසර පෙර පෑ සෙනෙහසින්

ඉදින් ප්‍රිය නුඹ මා ළඟින්
මහමගට බට අප කෙරෙන්
දිස් වෙන්නේ හිඟනුන් ලෙසින්

එදා රැදි පොහොසත්කමෙන්
කැප කලේ දරුවන් නමින්
තනිය දුරලා ඉමු පෙමින්
මියන තුරු ළංවී සිතින්

මහමෙරක් වන් නුඹේ අදරින්
නොහැගේ මේ මට සොවක් පෙර මෙන්
පණට පණසේ දිවිය ගෙවමින්
සදා සෙවනේ හිදිමු කෙලෙසින්