මව් සෙනෙහස

රුහිරු බිඳු ඇති මව්න් විලසින්
තුරුල් කර මා සෙනෙහෙ වඩමින්
උණුසුමෙන් මා ගතම වෙලෙමින්
පෑව ආදර වදන් සතුටින්

වනයේ වෙසෙනා සත්ව කැල සැම
රකී පැටවුන් දයාබර ලෙස
සොබා දම් මැව් අපුරු නිමැවුම
සත්ව ලෝකෙට ගෙනෙයි සැනසුම

කලල වනසා දරුවෝ බිලිදෙන
මිනිස් සත්වයෝ මෙදා බිහිවෙන
සත්ව ලෝකයේ සදා නොනැසෙන
මව් සෙනෙහෙ ඇත නුඹේ හද තුල

අහර සොයලා විඩාබර නෙත
අදර බසකින් පිනයි සවනත
මව් කෙනෙකුගේ පහස විඳිනට
කරපු පින් මදි ලඟින් ඉඳුමට

රකුසු වෙස් ගත් දනන් මිහිපිට
බිළිඳු දරුවන් මරති එළිපිට
අහෝ! මිලිනව යන්නේ කරුමෙට
කවුරු දඬුවම් දෙන්නේ ඔවුනට...