අසරණ දනන්

නිදි ගැහැට විඳවමින් තම දෙපා රිදෙන තුරු
මඟ බලා හිඳින්නේ තම වාරේ ලැබෙනතුරු
පොහොසතුන් නොවේ සැම අසරණයි නිරතුරු
පාලනේ නිසාවෙන් දුක් විඳියි සුමිතුරු

වෙදදුරුට නොම දැනේ මිනිසුන්ගේ වේදනා
මනුසත්කමින් තොර වදන් එහෙ මෙහෙ වෙනා
අත යටින් දෙන මුදල් ඉදිරියට ඇදෙමිනා
අසරණ වු දනන් හැම පෙළ ගැසෙයි දුකකිනා

රෝහලේ එක පෙළට හිඳ ගෙනම සිටින්නේ
ඇවිදගනු බැරි අයයි අසරණව හිඳින්නේ
කාලයයි මිඩංගුව කුසගින්න දැනෙන්නේ
කිම පමා කීයටද අපි ගෙදර දුවන්නේ

නිරෝගී බව ලොවේ පරම වූ සැපතකි
රෝගී වූ කිසිවෙකුට මෙලොව පිහිටක් නැති
අනුකම්පා විරහිතව කෑගසන හෙදියනි
මදක් සිහි කර බලනු පින ලැබෙනු නියතකි