Wednesday, January 14, 2015

තටු සිදුනු කිරිලියට
පන පොවා සවිය දී
ලයට පෑ මිතු දමෙන්
ඔද වැඩී එඩිය දී
සබද නුඹ අත්වැලයි
වැටෙන විට දිරි දිදී
ඉදින් නුඹ ළග හිදින්
නොවෙනස්ව සතුට දී
අමනාපකම් නොමැති 
ලෝකයට පා තබා
සිතින් බැදි මිතුදමෙන්
සෙනෙහසට ලං වෙලා
පාරනා හදවතට 
සුව ඔසුව වීමෙනා
සකි සදේ රැදෙනු හෙට
මා බසට කන් යොමා..

No comments:

Post a Comment